Beeklandschap
Een beek is een waterloop, kleiner dan een rivier. Het is een min of meer natuurlijke stroom water die vanuit een oorsprong, vaak een bron, stroomafwaarts vloeit. Wanneer meerdere beken samenkomen en een zekere grootte krijgen spreekt men van een rivier. Een vuistregel om te bepalen of een waterloop nu een beek of een rivier genoemd moet worden, is dat een beek op alle plaatsen doorwaadbaar is en een rivier op enkele plekken.
Den Haag is een stad van vele beken. Zeer bekend is de Haagse Beek. Deze beek stroomt van Kijkduin naar de Hofvijver, meestal bovengronds en af en toe ondergronds. De Beeklaan vormt de grens tussen de wijken Regentessekwartier en Valkenboskwartier. Vanouds fungeerde deze laan met de Westerbeek, waarnaar zij genoemd is, ook als scheiding tussen de twee polders in dit gebied, de Mientpolder en het kleine Veentje. Van 1811 tot 1903 liep hier ook de grens tussen de gemeente Den Haag en Loosduinen. Het was de Westerbeek die de stad Den Haag aan haar westzijde afgrensde van het Loosduinse poldergebied.
Een beek kan een interessante dubbelfunctie hebben. Aan de ene kant is het een natuurlijke scheiding tussen polders of wijken, aan de andere kant verbindt een beek gebieden met elkaar. Door onze stad verspreid liggen talloze verbindingszones. De diverse groengebieden, parken, bossen en landgoederen (Westduinen, Ockenburg, Meer en Bos, Bosjes van Pex etc.) worden ecologisch met elkaar verbonden door een netwerk van wegbermen, bomenrijen, oevers, kleine bosjes en struikgewas. De beek is het levende water als centrum van deze ecologische verbindingszones. Planten en dieren kunnen zo van het ene naar het andere gebied komen. Vleermuizen maken dankbaar gebruik van deze groene snelwegen om te jagen op insecten.
Egels verschuilen zich tussen het kaasjeskruid en de grote ratelaar. Vlinders, waterjuffers en libellen profiteren van bloemrijke hooilanden. Tevens is er in de Haagse beeklanden sprake van intens vogelleven. De blauwe reiger, de fuut, het waterhoen en de meerkoet komen veel voor. De zeldzame ijsvogel is er ook al waargenomen.
Kasteel
Van het idyllisch waterleven naar een markant kasteel lijkt een hele stap. Toch is dit maar ogenschijnlijk het geval. Op de hoek van de huidige De la Reyweg en de Bothastraat lag kasteel Westerbeek, genoemd naar de gelijknamige beek, die ten zuidwesten van Den Haag stroomde. In een kroniek uit 1767 staat kasteel Westerbeek als volgt beschreven:
"Het legt rondsom in yne graften en waas voorhenen voorzien van 4 toorens met schietgaten tot bescherming en tegenweer. Thans heeft het enige lage zeskante toorentjes met spitse kappen die rondom een vierkant muurwerk staan, en op het dak is een vierkant toorenswys uitstek met een leuning omzet...."
Het kasteel is waarschijnlijk gebouwd in 1430 door Willem van Schagen, de baljuw van Den Haag en raadsheer in het Hof van Holland. In 1794 werd het huis Westerbeek op enige gebouwen na geheel gesloopt. Tenslotte werd het Westerbeek-terrein in 1895 verkocht aan de maatschappij tot exploitatie van onroerende goederen Laan van Meerdervoort. In de winter van 1896-1897 en 1897-1898 werden de fundamenten van het kasteel blootgelegd. Door deze opgraving (waarvan foto's beschikbaar zijn) werd nog eens bevestigd dat het een sterk kasteel betrof, met een oppervlakte van 690 m2 , voorzien van zware hoektorens en omringd door een brede gracht.
Inspiratie
Deze Haagse beken en kastelen zijn onze inspiratiebron bij de naamgeving van de nieuwe school die eind 2007 afgebouwd is op het terrein naast het stadspark De Verademing. De school heeft evenals het beeklandschap een scheidende en een verbindende functie. In haar ligging en architectuur vormt het schoolgebouw de grens tussen de groene Verademing en de aangrenzende stadswijken, tegelijkertijd verbindt het schoolgebouw de wijken Regentessekwartier en Transvaalkwartier.
In haar hoedanigheid als school voor Voortgezet Speciaal Onderwijs biedt de school een veilige haven voor kwetsbare leerlingen. We zien hier de school als modern kasteel, zonder torentjes en slotgracht, maar wel met een moderne overzichtelijke architectuur, transparante units die beschutting en overzichtelijkheid bieden.
En evenals er bij het beeklandschap sprake is van ecologische verbinding, streeft de school ernaar om een belangrijke schakel te zijn in het leven van onze autistische leerlingen. Een schakel tussen jeugd en jong-volwassenheid, een schakel tussen opleiding en maatschappij.
De meeste van onze leerlingen doen na hun VMBO-t, Havo of Vwo een vervolgstudie. De school fungeert als een heus college.
Profiel
Onze school profileert zich nadrukkelijk als een Haagsche school door de wortels van de Haagse cultuur te respecteren. Ook hecht de school aan haar verbindende functie, zoals waterstromen landschappen en wijken kunnen verbinden, zo ook streeft de school ernaar om schakel te zijn tussen de stad Den Haag en de provincie Zuid-Holland. Haar Water stroomt immers vrijelijk en stroompjes gaan uiteindelijk over in rivieren. Ook rivieren zijn verbindend en scheidend in hun verdere gang door het landschap. Het door ons uitgedragen profiel en de keuze voor een historische context die bepaald wordt door natuur (beek) en cultuur (kasteel) zijn de overwegingen die ten grondslag liggen aan de naam van onze school:
LAATSTE NIEUWS
RELEVANTE ARTIKELEN